Նորայր ՆՈՐԻԿՅԱՆ. Ատելության վրա կառուցված ռազմավարություն

Հետընտրական մտորումները սովորաբար ավարտվում են ապագան ավելի լավ պատկերացնելու ցանկությամբ՝ պայմանով, որ չես կորցնում իրականության զգացողությունը և ուժերի իրական հարաբերակցությունը գնահատում ես այնպես, ինչպիսին այն կա օբյեկտիվորեն:

Մի քանի բան, այդուհանդերձ, գոնե ինձ համար վերջնականապես ակնհայտ դարձավ: Ատելությունը երբեք չի կարող հաղթական գործիք դառնալ իշխանության դեմ պայքարում: Դրա վրա կառուցված ռազմավարությունը, վերջիվերջո, ավարտվում է քաղաքական կապիտալի զրոյացմամբ:
Ավելին, ռեսուրսների գերագնահատումը և, ըստ այդմ, հասարակությունից ճշմարտությունը թաքցնելը, ցանկալին իրականության տեղ հրամցնելն այսուհետ պատժվելու է հասարակության կողմից՝ մի դեպքում անտարբերությամբ, մյուս դեպքում ընկալվելու է որպես անլրջության լուրջ տարր՝ իր կանխատեսելի հետևանքներով հանդերձ:
Գուցեև դժվար է ոմանց համար, նույնիսկ` մահացու դժվար, այնուամենայնիվ, ժամանակն է գիտակցելու, որ ժողովրդավարական պետության կայացման կարևորագույն նախապայմաններից մեկն էլ լեգիտիմ ընդդիմության անհրաժեշտությունն է, որն օժտված է հասարակության անվերապահ աջակցությամբ:
Առաջիկա տարիները տալիս են հնարավորություն ստեղծելու այն, ինչն այսօր չկա:

Մեկնաբանություններ